dinsdag, oktober 31, 2006
Ster van Bethlehem: Magiërs
Als voorproefje op het boek Oorlogsmist van Jona Lenderingm dat eind november verschijnt, heeft de auteur alvast een gedeelte op zijn site geplaatst, waarin hij over de Zoroastriërs schrijft. En zoals we mogen verwachten met tal van links naar allerlei achtergrond informatie.
Akkadisch woordenboek online

Er is op dit moment weer een Akkadisch woordenboek online van de Association Assyrophile de France, de link is hier te vinden.
En als u dan toch in de stemming bent, kijk dan ook nog verder op deze zeer interessante site, waar ook nog eens een Hittitische grammatica en een Sumerisch lexicon te vinden is.
maandag, oktober 30, 2006
Oorlogsmist
"Lijken zijn een prooi voor de honden en vogels … strijders worden geraakt boven de neuswortel, onder de wenkbrauw, tussen kaak en oor, in de hals, in de zijde, in de blaas, in de bil, in hun scheen. … Achilleus ment zijn strijdwagen over de lijken, zodat de wagenbak besmeurd raakt met het bloed dat van de hoeven en velgen opspat."Met deze indrukwekkende woorden van Homerus begint Jona Lendering zijn nieuwe boek Oorlogsmist, waarin hij vele legendarische krijgers uit de Trojaanse oorlog, de val van Nineve, de zeeslag bij Salamis, de belegering van Syracuse, Alexanders genocide in de Pubjab, Hannibals tocht over de Alpen, de slag in het Teutoburger Woud, politionele acties in Judea, een straatgevecht in Rome, de revolte van Bar Kochba en de ondergang van het Romeinse rijk behandeld. Op indringende wijze wordt de lezer meegevoerd in "the art of war".
In dit schitterende werk ziet de lezer de andere kant van oorlogsvoeren, de propaganda, de intrieste gebeurtenissen en wat de invloed van deze oorlogen was op geschiedenis van de mensheid. Voor een ieder die wat meer van geschiedenis wil weten is dit boek zeer aan te bevelen.
Titel: Oorlogsmist
Subtitel: Veldslagen en propaganda in de oudheid
Auteur(s): Jona Lendering
Uitvoering: Paperback, 250 bladzijden
ISBN: 90 253 3155 6
Normale prijs: € 19.95
Uitgeverij: Athenaeum-Polak & Van Gennep
koningin Esther
Het mooie is, dat bij allerlei begrippen, er links staan naar artikelen die hij eerder heeft uitgewerkt. Zo merkt hij in het begin al op dat de namen van Esther en Mordechai verdacht veel lijken op de Babylonische godennamen Ištar and Marduk. Een link met achtergrond informatie geeft dan verdere uitleg. Maar ook vragen als waar ligt Susa, wie was Xerxes worden op deze manier behandeld, inclusief foto's.
Al met al een zeer nuttige aanvulling, ik hoop dan ook dat dit (binnenkort) verder wordt uitgewerkt met nog meer achtergrond informatie.
Opgeslagen onder: boek Esther
Geboren in Nederland, toch geen Nederlander?
Overigens wat voor consequenties heeft deze wetgeving, is prinses Margriet nu een Nederlandse of een Canadese? Tijdens de bezetting waren haar ouders uitgeweken naar Canada, en toen ze geboren werd, werd voor 1 dag de plek Nederlands grondgebied. Blijkbaar moeten we met dezelfde logica, alle plekken in Nederland waar "allochtonen" geboren worden plotseling buitenlands gebied.
Ik denk dan ook dat de huidige regeringsvorm in een zware postnatale depressie zit, of het zijn de weeën dat er een nieuwe regering aankomt. Echter een democratie waar men aan de zwakkere denkt (zoals men trouw op school leert) is het niet meer. Ook al spreekt de overheid nu over een misverstand, ik denk dat ze bedoelen dat er iets mis is met het verstand van de overheid.
Cartoon

Deze cartoon is gebaseerd op het feit dat de Palestijnen steeds meer onderaardse gangen graven en daar zelfs de kassen gebruiken die de Israëliërs indertijd hadden aangelegd.

Met dank aan: Dry Bones
zaterdag, oktober 28, 2006
Een koninklijke bloem
Opgeslagen onder: Esther, Hadassa, Mirte
woensdag, oktober 25, 2006
Griekse grammatica
http://www.nauman.
Dankzij Jim West
dinsdag, oktober 24, 2006
Jujube
Toen zeiden al de bomen tot den doornenbos: Kom gij, wees koning over ons. En de doornenbos zeide tot de bomen: Indien gij mij in waarheid tot een koning over u zalft, zo komt, vertrouwt u onder mijn schaduw; maar indien niet, zo ga vuur uit den doornenbos, en vertere de cederen van den Libanon.
Richteren 9: 14-15
Sommigen zien in de doornenbos welke genoemd wordt in de fabel van de koning der bomen de Ziziphus spina-christi.
Deze fabel, door Jotham verteld op de berg Gerizim, toen hij hoorde dat de bevolking van Sichem en Millo Abimelech tot koning (de eerste koning in Israël) hadden gekroond, heeft een zeer ironische inhoud. Niet de olijfboom, vijgenboom of de druif (wijnstok), die de meest waardevolle producten (olie, vijgen en wijn) voort brachten van Israël en waarmee de edelen en nobelen van de bevolking werden bedoeld, wilden hun leiders zijn, dus vroegen ze het aan de prikkelige doornstruik, die nergens goed voor was, of die koning wilde zijn. Met deze doornstruik werd Abimelech bedoeld, die kort daar voren al zijn broers had vermoord. Hoe ironisch is de opmerking “vertrouwt u onder mijn schaduw” van deze doornstruik. De doornstruik heeft alleen maar doornen en is absoluut niet geschikt om onder te schuilen tegen de felle zon, het is dan ook een vergelijking met een waardeloos iemand van wie men alleen maar schade kan aanrichten. Dit blijkt dan ook uit de dreigrede daarna als men hem niet wil volgen, “maar indien niet, zo ga vuur uit den doornenbos, en vertere de cederen van den Libanon.” De doornstruik vat immers snel vlam (Ex. 22: 6) en zou op deze manier de ceder, de grootste en meest nobele boom, bedreigen.
Opgeslagen onder: Jujube
maandag, oktober 23, 2006
MOMENTUM, een nieuw tijdschrift
- Wie wil er nog lezen over de Oudheid?
- En waarom er nog over schrijven?
U zegt: er zijn al zoveel goede tijdschriften over de Oudheid. Dan antwoorden wij: zonder uitzondering lijden die aan hetzelfde gebrek - wij zitten niet in de redactie. En wij willen wel een blad maken, want dat is leuk. Daarom zijn we voor onszelf begonnen: omdat we er plezier aan beleven, niet om ons af te zetten tegen bestaande tijdschriften.
Dat wil niet zeggen dat we geen eigen gezicht hebben.
Met MOMENTUM willen we een tijdschrift maken over álle antieke Mediterrane en oosterse samenlevingen. De halve godenwereld van het Romeinse keizerrijk is afkomstig uit het Nabije Oosten, onze voornaamste bronnen over het oude Perzië zijn geschreven in het Grieks en de geschiedenis van de geneeskunst meandert van Memfis via Kos en Rome naar het Kalifaat van Damascus: het is zinvol dwarsverbanden te leggen tussen oost en west.
We willen ons in MOMENTUM niet beperken in onze onderwerpskeuze. Forten langs de Rijn, gladiatoren in Klein-Azië, bouwfraude in Egypte en wiskunde uit Babylon hebben evenveel recht op aandacht als verheven zaken als kunst, literatuur en de queeste naar het goede, schone en ware.
Sterker nog, die zaken krijgen pas betekenis als ze met elkaar in verband worden gebracht. Waarom is wel iets bekend over Romeinse, maar niet over Perzische grensforten? Waarom namen de Macedoniërs, toen Alexander de Grote Babylon bezette, wél wiskundige verworvenheden over, en waarom deden de Romeinen dat ten tijde van keizer Trajanus niet?
Als redactie willen we ook stilstaan bij de manier waarop kennis over de Oudheid tot stand komt. De persberichten die archeologen de wereld insturen zijn optimistischer over de vermelde vondsten dan wordt gerechtvaardigd door de officiële opgravingsrapporten. Oudhistorici doen even stoere als zinledige claims over het belang van hun vakgebied ('de bakermat van onze samenleving'). We zullen zulke beweringen vrij, onverveerd en vriendelijk bekritiseren.
We denken dat er een breed publiek is dat deze kritische benadering op prijs zal stellen. Er zijn genoeg mensen die meer willen weten over de interessante periode tussen pakweg 900 v.Chr. en 650 n.Chr. en daarbij serieus wensen te worden genomen. Zij mogen erop vertrouwen dat 'populair-wetenschappelijk' voor ons geen vrijbrief is voor het gebrek aan accuratesse dat zoveel populariserende literatuur teistert.
Onze lezers hebben recht op artikelen zonder gewichtigdoenerige voetnoterij. Uitdrukkingen als 'erfgoedmanagement' en anglicismen als 'transhumance' zullen na deze pagina gegarandeerd niet meer voorkomen in MOMENTUM. Evenmin hoeft u bang te zijn dat u wordt lastiggevallen met columnistenspinsels. In het volgende nummer, waarin we ons in een grote oplage willen voorstellen, zal nog één keer een redactioneel 'ten geleide' staan, en dat is dan meteen voor 't laatst. Als onze visie niet spreekt uit het blad zelf, als onze visie uitleg vergt, dan hebben we ons werk niet naar behoren gedaan.
We zijn al te lang aan het woord. Laten we samenvatten: MOMENTUM wil een leesbaar en kritisch blad zijn. Het wil een zekere kwaliteit bieden. Maar bovenal wil het de specialismen verbinden en de Oudheid tonen als een eenheid. Wees erbij, lees mee.
En inderdaad, in het eerste nummer, wordt deze verklaring van de redactie al waargemaakt. Meer informatie kun u vinden op de website van MOMENTUM met al tal van achtergrondinformatie. Voor verdere informatie mail ze (maar pas het e-mail-adres aan). Om het nulnummer te ontvangen maakt u €2,50 over op 66.90.19.984 t.n.v. Daan Stoffelsen, Amsterdam, en mail het ter bevestiging uw adres.
Linze
Linzen worden in de Bijbel verschillende keren genoemd, niet alleen at Ezechiël het(Ez 4:9), toen hij 390 dagen op één zij moest liggen, maar ook David (2 Sam17:28) kreeg tijdens zijn vlucht voor zijn zoon Absalom geroosterde linzen aangeboden door trouwe aanhangers.
Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen die te maken heeft met de Linze kunnen we vinden in Genesis 25, waar de huiselijke Jakob bezig was om om een linzensoep te maken. Ezau, de oudere broer van Jakob was een ongecompliceerde jongen en in veel dingen juist het tegengestelde van Jakob, kwam die dag thuis nadat hij had gejaagd. Uitgehongerd en vermoeid van zijn inspannende dag had hij een stevige trek en lustte wel zo'n lekkere kop soep, geen wonder dat Ezau zei: Ik ben uitgehongerd, geef me eens wat van dat rode spul dat je daar hebt. Jakob, uitgekookt als hij was antwoordde: Zeker dat kun je krijgen, maar dan wil ik je eerstgeboorterecht. Ezau, niet denkend aan de gevolgen of dacht misschien wel dat Jakob een grap maakte, reageerde zwaar overdreven Man, ik ga sterven en wat heb je dan aan het eerstgeboorte recht. Echter later, drong de volle waarheid tot hem door, Jakob had op een slimme manier het eerstgeboorte recht van hem ontfutseld en was op die manier juridisch bezien de stamhouder geworden, met alle bijbehorende rechten (Volgens de Oosterse traditie was de oudst geborene de stamhouder, ook als deze slechts een paar minuten ouder was). Jakob de wraak van zijn broer niet afwachtende, vluchtte naar zijn oom Laban waar hij later, via allerlei intriges, met zijn twee nichten trouwde
zaterdag, oktober 21, 2006
Barnevelds kerkleven
Er heeft een ware Reformatie plaatsgevonden, zo zijn velen tegenwoordig Hervormd in hun denken, en sommige progressieven zijn zelfs Hersteld Hervormd. Nee de kerk is in Barneveld een bruisende beweging, ga maar eens kijken langs de kant van de Barneveldse beek, daar waar je een bordje artikel 31 ziet staan, daarachter langs de oever nog achter het gekrookte riet, daar zie je in de beek de Maranatha gemeente mensen dopen, niet te verwarren met de wederdopers die iets verder stroomafwaarts te vinden zijn. Iets verder stroomopwaarts in deze geestelijke omgeving, aan de grens van Barneveld zie je de Doorbrekers bezig om de dam naar andere gemeentes te doorbreken. Het kan dan ook niet anders dat in zo'n waterrijk gebied op de droge Veluwe, de jeugd van Pottershand zitten te kleien.
Nee orthodox is Barneveld in zijn geheel niet, zag je vroeger allerlei verschillende bouwsels, die zijn allemaal gesloopt en daarvoor in de plaats zijn een paar moderne bouwwerken gekomen. Johannes Fontanus kan met veel eer op zijn werk in Gelderland terugkijken, niet voor niets is er zondagochtends in zijn gebouw een waar College van allerlei verschillende kerken. Maar ook de Luthersen, de Hervormden en de Gereformeerden hebben tegenwoordig een gebouw, helaas een beetje te snel gebouwd want volgens boze geruchten heeft men last van splijtzwam, maar deze zijn Hersteld. Nee alles gaat over Roos'en, er is namelijk besloten dat de gereformeerde gemeente (niet te verwarren met de gereformeerde gemeente) een nieuw te bouwen onderkomen betrekken (niet te verwarren met de gereformeerde gemeente die dat ook gaat doen) en dat hun oude gebouw Hersteld wordt en dat deze zich dan de Gerenoveerden gaan noemen.
In het centrum van deze nieuwbouw is het Kruispunt te vinden, en bij het oude station een schitterende Kandelaar, Daarnaast is er een restaurant McChurch waar men christelijke kippen kan eten. Daarna kan men bij eventuele maagproblemen terecht bij de parochie die daar een speciale zalf voor heeft.
Waar anders dan in Barneveld vindt men zo'n echte gezindtheid, men heeft zich vrijgemaakt van het oude verbond. Weliswaar zijn er bij al deze vernieuwingen soms wat problemen, zo wilde men een Kot bouwen (pardon herstellen), maar daar werd nogal lauw op gereageerd.
Voor deze problemen heeft men een omgangscode in het leven geroepen en dankzij een federatieovereenkomst zijn de kerkmunten gehandhaafd.
Er is dan ook geen enkele vorm van censuur nodig, geruchten dat er een verwording van de Kerk is, worden terzijde geschoven en men wijst erop dat er geen terugkeer naar de afgoden is, want dankzij een deugdelijk leiderschap wordt alleen naar de toekomst gekeken. Zo is er een speciale orgelcommissie, die zorgt voor de vrolijke noot in deze christelijke gemeenschap, er is zelfs een popversie gemaakt van de Psalmen, dit omdat men er niet uitkwam of ze nu ritmisch of niet-ritmisch gezongen moesten worden. Als klap op de Vuurpijl is er een omroep gevonden, die vanuit het Kasteel de Schaffelaar de uitzendingen gaat verkondigen, zonder direct al te hoog van de toren te springen.
Men kan dan ook niet anders zeggen dat in deze bruisende gemeenschap, het er zondags zwart van de mensen is.
vrijdag, oktober 20, 2006
Geen andere goden dienen
Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.
Het valt dan ook op, als je het Oude Testament doorleest hoeveel afgoderij werd gepleegd door de vroegere Israëlieten. Een vorige keer hadden we al eens geschreven over "de afgoderij in de vallei der acacia's", en de conclusie dat de afgoderij onuitroeibaar leek.
Deze keer, zonder compleet te willen zijn, een overzicht van de verschillende goden en de bijbehorende afgoderij:
Want de lieden van Babel maakten Sukkôth Benôth, en de lieden van Chut maakten Nergal, en de lieden van Hamath maakten Asíma, En de Avieten maakten Nibhaz en Tartak, en de Sefarvieten verbrandden hun zonen voor Adramélech en Anamélech, de goden van Sefarváïm, met vuur.
Want Sálomo wandelde Astoreth, den god der Sidoniërs, na, en Milchom, het verfoeisel der Ammonieten. ... Toen bouwde Sálomo een hoogte voor Kamos, het verfoeisel der Moabieten, op den berg, die voor Jeruzalem is, en voor Molech, het verfoeisel der kinderen Ammons.
Als nu Israël zich koppelde aan Baäl-Peor, ontstak de toorn des HEEREN tegen Israël.
En Ik zal bezoeking doen over Bel te Babel, en Ik zal uit zijn muil uithalen, wat hij verslonden heeft; en de heidenen zullen niet meer tot hem toevloeien, want ook Babels muur is gevallen.
Toen verzamelden zich de vorsten der Filistijnen, om hun god Dagon een groot offer te offeren, en tot vrolijkheid; en zij zeiden: Onze god heeft onzen vijand Simson in onze hand gegeven.
Ja, gij droegt de tent van uw Melech, en den Kijun, uw beelden, de ster uws gods, dien gij uzelf hadt gemaakt.
En zij hebben de hoogten van Baäl gebouwd, die in het dal des zoons van Hinnom zijn, om hun zonen en hun dochteren den Molech door het vuur te laten gaan; hetwelk Ik hun niet heb geboden, noch in Mijn hart is opgekomen, dat zij dezen gruwel zouden doen; opdat zij Juda mochten doen zondigen.
Bel is gekromd, Nebo wordt nedergebogen, hun afgoden zijn geworden voor de dieren en voor de beesten; uw opgeladen pakken zijn een last voor de vermoeide beesten.
Het geschiedde nu, als hij in het huis van Nisroch, zijn god, zich nederboog, dat Adramélech en Sarézer, zijn zonen, hem met het zwaard versloegen; doch zij ontkwamen in het land van Ararat; en Esar-Haddon, zijn zoon, werd koning in zijn plaats.
In deze zaak vergeve de HEERE uw knecht: wanneer mijn heer in het huis van Rimmon zal gaan, om zich daar neder te buigen, en hij op mijn hand leunen zal en ik mij in het huis van Rimmon nederbuigen zal; als ik mij alzo nederbuigen zal in het huis van Rimmon, de HEERE vergeve toch uw knecht in deze zaak.
En Hij bracht mij tot de deur der poort van het huis des HEEREN, die naar het noorden is, en ziet, daar zaten vrouwen, bewenende den Thammuz.
De kinderen lezen hout op, en de vaders steken het vuur aan, en de vrouwen kneden het deeg, om gebeelde koeken te maken voor de Melécheth des hemels, en anderen goden drankofferen te offeren, om Mij verdriet aan te doen.
dinsdag, oktober 17, 2006
De staf van Aäron
Tijdens een van deze oproeren, onder leiding van Korach, Dathan en Abiram, gaat het om de macht. De strijd wordt beslist doordat de oproerkraaiers “levend het dodenrijk ingaan” door het vuur van God. De volgende dag, na deze ingrijpende gebeurtenis, komt het volk weer in opstand, doordat zij Mozes en Aäron ervan betichten dat zij “het volk van de Here hebben gedood”, met als gevolg dat God ook hen wil vernietigen, door tussenkomst van Aäron wordt er een verzoening bereikt, maar niet eerder dan dat er 14.700 mensen zijn gestorven.

Om tot een definitieve oplossing van het leiderschap te komen, moet iedere stam een houten staf men zijn naam erin gegraveerd bij het Heilige der Heiligen in de tabernakel brengen. De staf van Aäron, die al eerder was gebruikt bij de farao en toen veranderde in een slang, representeerde de stam Levi. De volgende dag, toen men ging kijken, bleek dat de staf van Aäron bloeide en dat er rijpe amandelen aan zaten. Als herinnering aan de rebellie van de Israëlieten werd de staf voor de ark geplaatst.
Opgeslagen onder: amandelboom, Staf van Aäron
Bijbelse tuinen
Als eerste kan men op de volgende websites algemene informatie verkrijgen over kerk- en kloostertuinen, naast het onderhoud van zulke tuinen.
Verder zijn de volgende publieke kerk- en kloostertuinen gevonden, welke Bijbelse planten in hun verzameling hebben, of planten die symbolisch met het Christen- of Jodendom zijn gerelateerd:
- Bijbels Museum, Herengracht 366, Amsterdam (www.bijbelsmuseum.nl)
- Bijbeltuin IVN, Grotestraat 4, Den Ham
- Bijbeltuin Rosarium Museumpark, Baden Powelllaan 2, Rotterdam
- Botanische tuin De Kruidhof, Schoolstraat 29B, Buitenpost
- Dijksynagoge, Rivierdijk 51, Sliedrecht (www.dijksynagoge.nl)
- Don Boscokerk, Alsembergsesteenweg 130, Buizingen
(http://users.pandora.be/parochiesbuizingenlot/tuin.html) - Doopsgezinde-Remonstrantse Gemeente Hoorn, Grote Oost 43, Hoorn
(http://home.wanadoo.nl/casey/dorehoorn/hntuin.htm) - Hebron Hof, Jonkvrouw Annadijk 1, Kortgene
- Johannes de Doperkerk, Kruisweg 3, Hoofddorp
- Kerk van de vrijzinnige geloofsgemeenschap, Lange Kerkdam 46, Wassenaar
- Natuurtuin Domies Toen, Hoofdstraat 76, Pieterburen (www.domiestoen.nl)
- Odulphushof, Hoofdstraat 35, Best
- Protestantse Hervormde Kerk, Eendrachtstraat 32, Zwartebroek
- Protestantse Kapelgemeente Lonneker, Dorpsstraat 44, Lonneker
- Protestantse Oranjekerkgemeente, van Ostadestraat 151, Amsterdam
- De Hof van Lof, Oude Kerk Soest, Torenstraat 1, Soest, (www.kerktuinsoest.nl)
- Prot. Chr. Basisschool "Het Baken", De Reede 71, 3904 NT Veenendaal (www.bakenveenendaal.nl) Alleen op afspraak, vooraf contact opnemen met dhr. G. Dijk
maandag, oktober 16, 2006
Christenvervolging: Indonesië
De situatie in het gebied is extra gespannen sinds de executie van drie christenen die verantwoordelijk zouden zijn geweest voor het bloedige sektarisch geweld dat de regio tussen 1998 en 2001 in zijn greep hield. Volgens mensenrechtengroepen was hun proces oneerlijk verlopen.
Drie jaar van vijandigheden tussen moslims en christenen kostten meer dan 2000 mensen het leven. Ondanks een bestand dat vijf jaar geleden van kracht werd, zijn er nog met enige regelmaat aanslagen.
Bron: RD
zaterdag, oktober 14, 2006
Naamloos vennootschap
Deze zeer belangrijke dag willen ze inruilen voor het islamitsche suikerfeest. Dit suikerfeest is het einde van de Ramadan, een herdenkings-periode die wordt gehouden sinds de “slag bij Badr” (624). Deze slag, eigenlijk niet meer dan een overval van terroristen op een handels-karavaan, was een van de eerste in een rij van honderden bloedige veldslagen die door de moslims in de loop der jaren zijn gehouden. Volgens de koran zou een engel Djibriel hen bij deze slag hebben geholpen, in ieder geval met deze overwinning zou de koran zijn autoriteit hebben gevestigd en uit dankbaarheid zouden de moslims in de maand ramadan vasten.
Het is dan ook zeer frappant dat een christelijke organisatie als CNV zo'n belangrijke dag als Pasen wil inruilen voor een herdenkingsdag met zo'n bloedige achtergrond. Blijkbaar ziet de CNV Pasen niet meer als een Christelijke feestdag, ziet het de opstanding van Christus niet meer als kern van hun geloof. Hebben ze vanwege de potentiële islamitische leden het “Christelijke” veranderd in “gristelijke”. Het lijkt me dan ook logisch dat deze vakbond de C uit het naam weghaald en zich in de toekomst gewoon NV noemt, want zonder de kern van het geloof, is het een “naamloos vennootschap” geworden.
Update: NV is een Naamloze Vennootschap, ik heb bewust voor naamloos gekozen, omdat ze "naamloos" zijn geworden en niet zo zijn opgericht (volgens mijn weten is het een vereniging)
Athalia, de vrouw van Joram
Haar vader Achab was in de strijd gesneuveld. Haar moeder Izebel was door haar eigen hovelingen gedood. Zijzelf was door haar vader uitgehuwelijkt aan Joram, de zoon van de vrome koning Josafat van Juda, een zwakkeling die volkomen door zijn vrouw werd overheerst. Zij voerde de Fenischische Baäldienst van haar ouders in. De tempel, zo'n 150 jaar oud en bouwvallig, werd door haar gesloten. De zoons van Athalia “roofden al het gouden tempelgerei voor hun eigen Baäldienst”, want er kwam een nieuwe Baältempel met beelden en altaren en een eigen priester. Dat tempelgerei zou later, als verontreinigd , niet meer gebruikt worden en vervangen worden door nieuw.
De regering van Joram is voor zijn land, nog afgezien van de afgoderij, een ramp geweest. Filistijnen en Arabische bendes veroverden Jeruzalem. Zij plunderden het koninklijk paleis en voerden alle (harem)vrouwen met hun kinderen in gevangenschap of slavernij weg. Ook Athalia werd van haar kinderen beroofd, maar ze had blijkbaar kans gezien met één zoon te vluchten (Joahaz of Achazja). Joram stierf aan een walgelijke ziekte en Achazja volgde hem op. In zijn éénjarige regering ontpopte hij zich als een echte kleinzoon van Achab en Izebel. Gestimuleerd door Athalia deed hij in goddeloosheid niet voor hen onder.
In Noord Israël werd Athalia's broer verwikkeld in een oorlog met de Arameeërs en op advies van zijn raadsheren sloot Achazja zich bij hem aan. Joram werd gewond en toen hij Achazja, zijn oom, bezocht bleek dat Jehu zich van de macht had meester gemaakt. Hij doodde Joram en na een spannende achtervolging werd ook Achazja (immers ook een Baäldienaar) door Jehu gedood. “In zijn ijver voor de Here” doodde hij al de Baälpriesters. De Baäldienst bleek zo diep geworteld te zijn, ook in Juda, dat hij onuitroeibaar was. Nog vlak vóór de ballingschap kwam ze voor onder Manasse (2 Kon 21: 3) en Achaz (2 Kron 28: 2) en hebben Jeremia, Hosea en Sefanja daartegen geageerd.
Jehu moordde ook Achab's hele geslacht uit (meest nog minderjarige prinsjes). Athalia was dus niet alleen beroofd van al haar kinderen, maar ook van haar hele familie. Als koningin-weduwe aanvaardde zij de regering en als eerste regeringsdaad roiede zij van de weeromstuit het hele Judese koningshuis uit. Ongetwijfeld zullen dat kleinkinderen zijn geweest: haar zoon Achazja was 43 toe hij stierf en ook haar zes zwagers die door haar man vermoord waren (2 Kron 21: 4) zullen kinderen gehad hebben. Men kan zich afvragen wat haar tot die daad dreef. Uitroeien van een bestaand koningshuis was in het Oosten niet ongewoon. Vele eeuwen daarvoor had Abimelech, de zoon van Gideon, zijn zeventig (half)broers op één steen gedood (Richt 9:5).
Mogelijk heeft ze het plan gehad Juda te mobiliseren en zich te wreken op haar oude vijand Jehu. Hoe het zij: het liep anders. Er was één prinsje dat aan het bloedbad was ontkomen: het jongste zoontje van Achazja, Joas, nog een baby. Hij werd gered doordat zijn tante (de zuster van zijn vader en vrouw van de hogepriester) hem en zijn voedster liet onderduiken. Zij hield hem zes jaar verborgen. Aanvankelijk in één van de vertrekken van de (verlaten) tempel, waar het beddengoed opgeslagen werd. Daar zal niemand hem gezocht hebben. Jojada, de hogepriester, smeedde in die tijd een samenzwering tegen Athalia. Hij werd gesteund door legeronderdelen, Levieten (“uit al de steden van Juda”) en familiehoofden. Jij mobiliseerde in de tempel (!!) het verzet tegen de vorstin.
Toen Joas zeven jaar was, werd hij in de tempel tot koning uitgeroepen. Athalia haastte zich daarheen en zag (en hoorde) wat daar gebeurde. Ze begreep dat haar rol uitgespeeld was. Ze verscheurde haar kleren roepende: “Verraad, verraad!”
Jojada beval dat ieder die haar te hulp kwam moest worden gedood. Buiten de tempel werd Athalia gedood. Joas “deed wat recht was in de ogen des Heren” zolang Jojada leefde. Toen die stierf werden de afgodsbeelden weer opgericht en toen zijn zoon daartegen protesteerde werd hij op bevel van Joas “in de voorhof van de tempel” gestenigd. Zijn laatste woorden waren:
“De Here zie het en neme wraak...”
Opgeslagen onder: Athalia
donderdag, oktober 12, 2006
Blogging nieuws
Het betreft de beta versie van Google reader, welke ik vele malen beter vind dan bloglines die ik tot voor kort gebruikte.
Voormalig directeur van de Reformatorische Bijbelschool beveelt "lectio divina" aan
Ds. NiekTramper heeft het boek "Het woord in het midden - praktische handreiking voor bijbelstudiegroepen" geschreven. In het boek beveelt hij de techniek van lectio divina aan.
Weer een techniek, afkomstig uit de rooms-katholieke kerk.
Het is moeilijker om deze techniek te doorzien. De bedoeling van lectio divina is dat je elke keer een persoonlijk woord van de Heer krijgt, dat je zijn aanwezigheid gaat ervaren. De techniek is dus bedoeld om je tot een ervaring te brengen. En hierin ligt de fout. Wij moeten, ook in onze omgang met het woord, geen ervaringen zoeken. Ware Bijbelse spiritualiteit is gericht op geloof en gehoorzaamheid. We overdenken het objectieve woord van God. Wat staat er, wat betekent het, hoe kunnen we het toepassen. Rationeel. Dat doen we biddend en in afhankelijkheid van de Heilige Geest. Want de Geest moet ons verstand openen opdat wij de Schrift begrijpen. Als we zo met het woord bezig zijn dan kan Gods Geest ons speciaal aanspreken door een woord of een gedachte. Maar dat is niet het doel van het bijbellezen, dat is een gevolg. Als je tijdens je normale Bijbellezing niet regelmatig ervaart dat God je door de objectieve tekst van de Bijbel heen bemoedigt, ontdekt, waarschuwt, leidt, troost en inzicht geeft dan is er iets mis met je geestelijk leven. (Zie o.a. de studie over de vervulling met de Heilige Geest en de punten 4, 5 en 6 van de studie over "Geloof, gevoel, ervaring en mystiek")
Bij Lectio Divina wordt de gerichtheid op de objectieve betekenis van het woord veranderd in het zoeken en verwachten van een speciale boodschap van God, gepaard met het ervaren van zijn aanwezigheid. Zoals gezegd spreekt God ons inderdaad regelmatig persoonlijk aan in onze omgang met het woord, maar via deze techniek probeert men het zelf te bereiken. Het moet elke keer gebeuren, men heeft het gesystematiseerd, en zoals uit de literatuur blijkt werkt het zelfs bij mensen, zoals rooms-katholieken, die het bijbelse evangelie niet geloven.
Lectio divina is weer populair gemaakt door rooms-katholieke geestelijken. Hieronder volgt, van één van hen, de beschrijving van de methode.
1. Neem een tekst uit de Bijbel
2. Ga ontspannen zitten en laat jezelf tot rust komen. Sommige christenen concentreren zich enkele momenten op hun adem, anderen citeren op rustige wijze een geliefd "gebedswoord" of een geliefd "gebedszinnetje". De praktijk van contemplatief gebed is een goede inleiding tot de lectio divina
3. Keer je nu naar de tekst en lees deze langzaam. Proef elk gedeelte van de tekst, luister constant naar de zachte stille stem van een zin of een woord uit het gedeelte dat zegt "ik ben voor jou voor vandaag"
4. Neem daarna het woord dat je gevonden hebt en laat het diep in je doordingen. Zie, wat het in je doet. Geeft het de tijd, kijk wat het in je losmaakt, aan emoties, gedachten, etc.
5. Spreek dan tot God. Of je woorden of beelden gebruikt is niet van belang. Geef God wat je gevonden hebt in je hart toen je het woord tot je door liet dringen.
6. Tenslotte. Rust eenvoudig in Gods omhelzing.
Het doel van de lectio divina is dus niet het verstaan en toepassen van de Bijbel. Het doel is het krijgen van een ervaring. Een persoonlijk woord, een ervaring van Gods liefde of aanwezigheid. Ik wil nogmaals onderstrepen dat het normaal is als God ons regelmatig aanspreekt door Zijn woord. Maar mijn stelling is dat God ons aanspreekt door het woord als we het rationeel lezen. (Als we het lezen om het te begrijpen en toe te passen.) En dat kan al of niet met ervaringen gepaard gaan.
Het sleutelwoord is gerichtheid. Bijbels is de gerichtheid op het objectieve woord om dat te begrijpen, te geloven en toe te passen. En niet de gerichtheid op het krijgen van een subjectief 'woordje'. Bijbels is de gerichtheid op geloof en gehoorzaamheid en niet het zoeken van ervaringen.
Voor een Bijbelstudie over de verhouding tussen geloof, gevoel en ervaring, klik hier.
Tramper beveelt in zijn boek de mystieke (ervaringsgerichte) techniek van de lectio divina aan.
Het verbijsterende is dat Tramper niet zomaar iemand is. Hij is de voormalige directeur van de Theologische Hogeschool de Wittenberg (de vroegere Reformatorische Bijbelschool). Hij is momenteel predikant, waarschijnlijk van een Gereformeerdebondsgemeente.
Het misleidende is dat hij de lectio divina zelf op een bepaald manier invult die afwijkt van het gebruikelijke. Hij legt er b.v. nog wel de nadruk op dat we een tekst in zijn verband moeten lezen, ook tijdens de lectio divina. De gebruikelijke contemplatieve leraren maken daar niet zo'n punt van. Maar toch gaat het ook bij Tramper om een ervaring. "Het luisteren is daarom het tegenwoordig stellen van Christus, in de Lectio Divina zoeken we zijn Kracht en tegenwoordigheid in de tekst" (p. 24).
In het voorwoord vertelt Tramper zelf over zijn koersverandering in de richting van de mystiek. Het boek is voor het eerst in 1986 uitgegeven, daarna is het herhaaldelijk herdrukt. De druk van het jaar 2005 is een geheel herziene uitgave. Ik citeer: "Het accent is nu meer komen te liggen op het Luisterende leven en de weg van de persoonlijke ontmoeting met de Schriften naar de gemeenschappelijke omgang met het Woord … … De praktische aanwijzingen zijn niet veranderd, maar ze hebben meer verankering gekregen in de Lectio Divina, de 'gewijde' lezing. " (p. 9) Met andere woorden hij heeft de techniek van de Lectio Divina in het boek ingebracht. Omdat hij de mystieke koers is opgegaan.
Hij gebruikt in het boek allerlei uitdrukkingen uit het mystieke taaltje. De uitdrukking 'het luisterende leven' is daar een voorbeeld van. We moeten "de levende Stem in het woord gaan ontdekken".(p.15) Is de Bijbel dan niet het woord van God, de stem van God? Wordt de Bijbel pas het woord van God als ik er subjectief een stem in hoor? "Luisteren met het hart" nog zo'n typische mystieke term. Lectio Divina is volgens hem "lezen-met-het-hart" (p. 35)
Alhoewel hij zelf meestal net op of binnen de grens blijft van het aanvaardbare citeert hij met instemming schrijvers die dat absoluut niet doen. Hij voert b.v. Richard Foster aan als deskundige (p.15). Foster is één van de grote motoren achter de huidige contemplatieve golf. Hij gaat veel verder als Tramper zelf doet. Tramper citeert, met positieve intentie uit het boek Celebration of Discipline van Foster. Ik heb een vijftal meditatieoefeningen die Foster in het boek geeft, besproken, klik hier. Dit is de richting waar Tramper zijn lezers opstuurt. Want die denken nu dat Foster in orde is. Hij beveelt zijn boeken aan. Hij citeert ook uitgebreid als deskundige E. Bianchi. Een prior van een klooster. Iemand die het ware Bijbelse evangelie niet aanvaard. Overigens net als vele andere schrijvers die contemplatieve technieken aanbevelen gebruikt hij de woestijnvaders als inspiratiebron.
Hij citeert op positieve wijze katholieken als deskundigen in de diepere omgang met God. Daarmee indirect aangevend dat hij hen als medegelovigen erkent. Dit ondanks het feit dat ze in een vals sacramenteel evangelie geloven.
Ik weet niet hoe de toestand op de Wittenberg is, maar als dit de voormalige directeur is dan geeft dat zeer te denken.
Nog een citaat uit het boek van Tramper: "Het kan helpen om op de plaats van stilte een paar eenvoudige symbolen op te hangen, zoals een kruis, doorntakken die herinneren aan het lijden van Christus, of een icoon waardoor onze gedachten gericht worden op een heilsfeit: Kerstfeest of Pasen. Een ontstoken kaars helpt ons te herinneren aan het licht der wereld en onze roeping om licht der wereld te zijn." (p. 17). Kruisen, iconen, doornentakken. Een sfeertje bouwen, zeiden wij vroeger, als hippies.
Voor meer informatie over de lectio divina, klik hier.
woensdag, oktober 11, 2006
Christelijke bloggers
Kerkhistorische wandelingen
Hieronder een overzicht:
dinsdag, oktober 10, 2006
Razzia's in Nederland?
Er zijn zo'n 25 korpsen in Nederland, en die moeten dus tezamen 1.000.000 vermoedelijk illegale vreemdelingen aanhouden en om een identiteitsbewijs vragen. Er is dus een kans van 1 op 16 dat u het komende jaar gevraagd wordt om uw identiteiisbewijs te laten zien omdat ze u ervan verdenken een illegaal te zijn. We moeten ons afvragen waar we in Nederland, dat vroeger bekend stond dat het iedere vluchteling onderdak bood, mee bezig zijn, als er zulke razzia's worden gehouden. Nog even en ze krijgen allemaal een "ster" opgeplakt, of laten we het modern aanpakken en ze meteen een chip implanteren.
Ik vraag me dan ook af, of deze kostbare verspilling van politiekrachten, die nu allemaal op arme illegale vrouwtjes jagen die misschien wel een brood stelen, terecht is. Kunnen ze deze agenten niet inzetten om de straten veilig te maken tegen criminaliteit?
Prei
De prei, look in oudere vertalingen, wordt in de Bijbel alleen genoemd als het volk tijdens de Exodus klaagt over de barre omstandigheden waaronder ze op dat moment verkeren en denken aan al het overvloedige eten wat ze aten in Egypte. Op zich is dit niet vreemd daar de Egyptenaren verzot waren op de verschillende looksoorten. In decoraties en hiërogliefen van piramides komt de prei dan ook veelvuldig voor, naast andere looksoorten als de ui en de knoflook. Arbeiders die te werk waren gezet bij de piramides kregen prei en ui als rantsoen.
Het woord חָצִיר khaw-tseer' (Allium porrum), in het Arabisch barāsia, barāsa (cf. het nieuw Grieks πράσα), in Syrië en Egypte kurrāt, wordt alleen in Num. 11: 5 vertaald met prei, in alle overige passages wordt het vertaald met “gras” en dan gras van mindere kwaliteit. Vandaar dat er, door de Egyptenaren, over de bladeren van de prei wordt gezegd: De nalatenschap van een erfenis is niets anders dan bladeren van de look. Naast kurrāt werd de prei door de Egyptenaren ook iaqet genoemd in teksten als de Medinet Habu kalender en de Ebers papyrus.Opgeslagen onder: Prei
maandag, oktober 09, 2006
Anti-semitisme in Leek (Groningen)


Update: Ook de volgende links besteden aandacht hieraan
- http://www.rtvnoord.nl/nieuws/index.asp?actie=totaalbericht&pid=60878
- http://www.regiowk.nl/nieuws.php?subaction=showfull&id=1160340016& archive=&start_from=&ucat=2&
- http://www.alpha-online.nl/site/index.php?option=com_content&task=view& id=2104&Itemid=357
- http://www.dvhn.nl/nieuws/noorden/article996865.ece?secId=22
Genereer Hebreeuwse tekst
Het paradijs
Adam leefde lang geleden
eenzaam in de Hof van Eden
met de zegen van de Heer
wat verlangt een mens nog meer
hij liep lekker in z’n blootje
baadde zon en baadde pootje
in het water van de beek
zeven dagen van de week
Adam leefde zonder zorgen
tot hij op een goede morgen
toevallig ontdekte dat
elke man een wijfje had
hij zei: Heer, ik wil niet klagen
maar ik zou U willen vragen
onderdanig en beleefd
of U voor mij geen partner heeft
goed. zei God, ik zal mijn best doen
ik zal zorgen voor een vrouw
die haar leven deelt met jou
Adam liep verheugd te zingen
- kocht vast twee verlovingsringen -
loof de Heer, ik krijg een wijf
’t kost maar één rib uit mij lijf
toen nu Adam lag te slapen
heeft de Heer de vrouw geschapen
als een hulpe voor de man
alles d’r op en alles d’r an
En ze leefden heel tevreden
samen in de tuin van Eden
tot op zeek’re kwade dag
Eva die boom met appels zag
Eva dacht: wat kan het schaden
schoon de Heer het ons verbiedt
aan een boom zo volgeladen
mist men een paar appels niet
Adam, kom er ook eens bij
één voor jou en één voor mij
-----------------------------
Maar toen was ’t uit met ’t goede leven
’t paradijs werd opgeheven
door een appel, zo u weet
werken wij ons nou in ’t zweet
ja ter wille van een appel
maken wij ons nu te sappel
Laat je raden, eens te meer
snoep verstandig, eet een peer !!
vrijdag, oktober 06, 2006
woensdag, oktober 04, 2006
Geen Nederlander meer ??
Blijkbaar ben ik "uitgeburgerd", want om deze inburgeringstest te halen moet je wel aan een aantal eisen voldoen. Ik ben bijvoorbeeld een republikein en geen monarchist, betekent dat ik meteen een aantal vragen fout heb, of mijn principes moet laten varen.
Een andere moeilijke vraag is waar het frituurvet in moet, voor de zekerheid maar "chemisch afval" in gevoerd, maar nee dat moest nu in de biologische bak (waar het lekker kan aankoeken).
Ook als er in de straat een kleine is geboren bij die aardige buren waar je regelmatig een praatje mee maakt, mag je daar niet na een paar dagen langsgaan, stel je voor dat de sociale contacten te groot zouden worden. Nee lekker afstandelijk een kaartje sturen. Maar ja, als er een feestje wordt gehouden voor je 17-jarige dochter, dan moet je weer wel bij de buren langs om dat te zeggen, want je moet de sociale contacten wel goed houden, stel je voor dat ze last zouden hebben van lawaaioverlast (blijkbaar is de lawaaioverlast van een 17-jarige dochter echter dan als ze net is geboren).
Op de vraag hoe lang de treinreis van Amsterdam naar Enschede vulde ik 3 uur ( of meer, maar die optie was er niet) in, daar je als rechtgeaarde Nederlander rekening houdt met vertragingen, maar het bleek niet om de echte tijd te gaan, maar wat de reisplanner zegt.
Suggestieve vragen als "Welke voortuin is bij Nederlanders geaccepteerd?" zijn natuurlijk lasting, in de grote steden is het een geaccepteerd gegeven dat er een hoop herbruikbare spullen als wasmachines, fiets- en autoonderdelen liggen, naast de hoogst interessante onkruiden, in de rijke buitenbuurten (waar men een tuinman, sorrie hovenier in dienst heeft) ziet men standbeelden met een bordje erbij wat het is, naast allerlei genetisch bewerkte planten. Ik ben niet rijk, dus ook deze vraag al weer fout.
Wie meer wil weten over inburgering zie www.inburgering.net maar let er wel op dat je geen rechten kunt ontlenen aan de informatie die hier wordt gegeven.
Overigens de inburgering is echt Romeins (Hand. 22:26-28), je kon het kopen voor een groot bedrag kopen (dus ook toen was er al niets nieuws onder de horizon), of als je geluk had via je geboorte krijgen. Dus ik beroep me maar, net als Paulus, op mijn geboorterecht, wat dat ook waard moge wezen.
Dierendag
Bron: WaarMaarRaar.nl
dinsdag, oktober 03, 2006
Biblical Studies Carnival X
Deze keer bijna allemaal blogs met wetenschappelijke inhoud. Phil een goede job voor het verzamelen van deze Carnival.
maandag, oktober 02, 2006
Afgoderij in de Vallei der Acacia's
Shittim שִׁטִּים shit-teem', was een plaats in het land van de Moabieten, oostelijk van de Jordaan, aan de grenzen van Israël (Joz. 2:1; 3:1; Micha 6:5), de volledige naam נַחַל הַשִּׁטִּים nakh'-al shit-teem' “vallei van de Acacia's” (Joel 3:18) of אָבֵל הַשִּׁטִּים aw-bale' hash-shit-teem' "de weide van de Acacia's" (Num. 33:49). Het was in deze plaats, dat Moabitische meisjes de Israëlieten uitnodigden bij hun offerceremonies (Num 25: 1ev.). Door deze, op het oog vriendelijke uitnodiging, deed een groot deel van het Israëlische volk na korte tijd mee aan de verering van de afgod Baäl Peor. Als straf moest Mozes en de stamhoofden de schuldigen ophangen. Terwijl het volk rouwt om deze straf, neemt Zimri het Midianitische meisje Kozbi mee naar de tabernakel. Op dat moment werd het Pinehas de kleinzoon van Aäron te veel en dood hen beiden met een speer. Op deze manier werd de straf tot een einde gebracht, maar niet eerder nadat meer dan 24.000 mensen waren gestorven.
Opgeslagen onder: Sittim




